ผู้เล่นที่อยู่ในตลาดโอเอสที่นานที่สุดสำหรับพีซี ก็เป็นไมโครซอฟท์ เพราะผู้เป็นผู้ผลิตดอสและระบบปฏิบัติการวินโดวส์ที่มีอยู่ ณ วันนี้ แต่เสียงของความแปลกใหม่นั้นได้ซาลงมานานแล้ว ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเกี่ยวกับไมโครซอฟท์อีกต่อไป กระทั่งมันออกจะน่าเบื่อไปด้วยซ้ำ และแล้วก็มาถึงคราวของลีนุกซ์ที่กำลังเป็นศูนย์กลางของความสนใจในขณะนี้ คำถามก็คือ โอกาสของลีนุกซ์ที่จะมาแทนที่วินโดวส์ในฐานะโอเอสยอดนิยมสำหรับเครื่องเดสก์ทอปนั้นมีมากเพียงใด?
ด้วยการพัฒนาปรับเปลี่ยนดังที่เราได้เห็นในแวดวงเทคโนโลยี กระแสการเปลี่ยนแปลงมักจะมุ่งไปยังสินค้าที่ดีเด่นกว่าหรือเป็นนวัตกรรมจริงๆ สำหรับเดสก์ทอปแล้วไมโครซอฟท์นำเสนอสภาพแวดล้อมของระบบปฎิบัติการที่เหนือกว่า อย่างน้อยก็ในปัจจุบันนี้ แต่ทว่าความเหนือกว่านั้นไม่ใช่สาเหตุเดียวของความเปลี่ยนแปลง เศรษฐกิจก็มีบทบาทด้วยเช่นกัน ไมโครซอฟท์ได้พิสูจน์ข้อนี้โดยการเข้าสู่ตลาดบราวเซอร์ด้วยสินค้าที่มีคุณภาพรองลงมา แต่เข้ากับสภาวะเศรษฐกิจ (นั่นคือฟรี) วิธีการนี้สอดคล้องกับหลักการของอดัม ออสบอร์น (Adam Osborne) ในปลายยุคศตวรรษที่ 70 ที่ว่า "ความพอเพียงคือ ความเพียงพอ" ขณะนี้ลีนุกซ์กำลังยืนอยู่ ณ จุดนี้พอดี ไมโครซอฟท์สมควรที่จะใส่ใจในเรื่องนี้
แต่ในขณะที่ผมเขียนบทความนี้ การเคลื่อนไหวใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับลีนุกซ์จะขึ้นอยู่กับปัจจัยห้าประการต่อไปนี้ ตามความสำคัญจากน้อยไปมาก
5. ความสามารถในการเข้ากันได้กับวินโดวส์ ผมคิดว่าความสามารถเข้ากันได้กับวินโดวส์เปรียบเสมือนผงน้ำตาลบนขนมเค้ก ตราบใดที่มีปัจจัยอื่นๆ พร้อม การใช้งานหลักๆ ของเครื่องเดสก์ทอปที่ใช้วินโดวส์ในทุกวันนี้คือ ซอฟต์แวร์ชุดออฟฟิศ ในขณะที่ลีนุกซ์เวอร์ชันหลังๆ ส่วนใหญ่ในปัจจุบันก็มีความสามารถเพียงพอที่จะทดแทนซอฟต์แวร์ออฟฟิศได้ อันที่จริงไมโครซอฟท์ออฟฟิศ ได้ออกสู่ตลาดมานานพอสมควรแล้ว และมันก็ถูกลอกเลียนเสียจนแทบไม่เหลือแล้ว คุณได้ทันสังเกตเห็นบ้างไหม
4. ลดลัทธิบูชาให้น้อยที่สุด ผมคิดว่าประชาคมลีนุกซ์อาจจะกันลีนุกซ์ออกจากเดสก์ทอป - เพียงเพราะกระแสบ้าคลั่ง ไม่มีสิ่งใดที่จะเป็นสิ่งที่กีดกั้นมนุษยชาติส่วนใหญ่ได้มากไปกว่าการเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกบ้าคลั่งที่น่ากลัวหรือพวกวิตถารที่น่าขยะแขยง ปัญหานี้สร้างความเจ็บปวดให้แก่ Amiga มากที่สุด และมันก็ลุกลามต่อไปถึง Apple เรากำลังพูดถึงคอมพิวเตอร์ไม่ใช่วิถีชีวิต และนี่คือระบบปฏิบัติการไม่ใช่พรรคการเมือง ผู้ใช้ลีนุกซ์ส่วนใหญ่ค่อนข้างเป็นคนสุขุม แต่กระนั้นก็ยังมีความคับข้องใจ และความรู้สึกไม่มั่นคงในหมู่ผู้ใช้เครื่องแมคอินทอชในประชาคมนี้ ซึ่งมีจำนวนมากพอสมควรที่หันหลังให้กับสาธารณชนและในที่สุดก็อาจจะทำลายล้างระบบไปเลย เรื่องนี้นับเป็นเรื่องอันตราย
3. มาตรฐาน ลูกเล่นต่างๆ ที่ลีนุกซ์มีนั้น ยังไม่สามารถใช้ร่วมกับซอฟต์แวร์อื่นๆ ได้ทั้งหมด และเรายังต้องการองค์กรอิสระที่จะมาเป็นผู้ให้ความเชื่อมั่นถึงวิธีมาตราฐานในเรื่องต่างๆ นับแต่เรื่องเกี่ยวกับฟอร์แมตของไฟล์ ไปจนถึงการจัดไดเร็กทอรี่ หน้าที่นี้ควรเป็นของหน่วยงานที่อิสระคล้ายคลึงกับ IEEE หรือ W3C
2. การใช้งานที่ง่าย แม้ว่าผู้ที่ส่งเสริมลีนุกซ์อย่างแข็งขันส่วนใหญ่นั้น จะยอมรับว่าลีนุกซ์นั้นซับซ้อนเกินไปสำหรับผู้ใช้คอมพิวเตอร์ทั่วๆ ไป แต่ก็ไม่มีเหตุผลสนับสนุนในเรื่องนี้ ถ้าประชาคมจะทำให้ลีนุกซ์มีความง่ายในการใช้งานมากกว่าวินโดวส์แล้ว ลีนุกซ์อาจเป็นโอเอส ยอดนิยมขึ้นมาก็เป็นได้
1. อโดบี โฟโตชอบ นี่เป็นข้อยืนยันที่ก่อให้เกิดความขัดแย้งมากที่สุดของผม แต่ผมก็จะขอประกาศว่า อโดบี โฟโตชอป ต่างหาก ไม่ใช่ไมโครซอฟท์ออฟฟิศ ที่จะเป็นตัวที่ส่งให้ลีนุกซ์รุ่งขึ้นมาได้ ไม่มีอะไรที่จะมาแทนที่โฟโตชอปเต็มรูปแบบได้ ถูกแล้วผมได้สำรวจว่าที่ตัวแทนของซอฟต์แวร์ตัวนี้ ยกตัวอย่างเช่น GIMP โฟโตชอปก็ยังเป็นผู้นำในกลุ่มซอฟต์แวร์ประเภทเดียวกันอยู่ดี ผู้ลอกเลียนแบบนั้นไม่สามารถที่จะแข่งขันและจะไม่มีทางทำได้ จนกว่าโฟโตชอปจะหมดความสามารถที่จะพัฒนาต่อไปทำนองเดียวกับที่ไมโครซอฟท์เวิร์ดได้ประสบมาแล้ว
การหยุดอยู่กับที่เท่านั้นที่จะก่อให้เกิดการลอกเลียนแบบได้อย่างสมบูรณ์ การเสริมโฟโตช้อฟลงไปในลีนุกซ์จะสามารถเปลี่ยนวงการคอมพิวเตอร์ไปได้ในชั่วข้ามคืน เหตุการณ์นี้จะส่งผลกระทบทั้งไมโครซอฟท์และแอปเปิล แต่ส่วนใหญ่แล้วจะมีผลกับไมโครซอฟท์ มากกว่า เรื่องนี้มีความเป็นไปได้สูง ด้วยเหตุที่จอห์น วอร์น๊อค (John Warnock) ประธานบริษัทของอโดบียังคงเอือมระอาอยู่กับการเข็นฟอนต์แบบ True Type เข้าสู่ตลาดอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยของบิลล์ เกตเมื่อหลายปีก่อน เขาโกรธแค้นในเรื่องนี้ และการเสริมผลิตภัณฑ์ของอโดบีทั้งหมดไปสู่ลีนุกซ์จะเป็นการตัดสินใจทางธุรกิจที่ดีและจี้ได้ตรงจุดสำคัญของไมโครซอฟท์
เป็นที่น่าเสียดายว่า ประชาคมลีนุกซ์มักเปลืองพลังงานไปกับเรื่องอื่นๆ เช่น การตั้งชื่อ (จะใช้ GNU/LINUX หรือ LINUX ดี) ผมเข้าใจว่าลีนุกซ์กำลังอยู่ ณ ทางแยกที่จะกลายเป็นสิ่งสำคัญแห่งยุคหรือเป็นเพียงฟุตโน้ตในประวัติศาสตร์โอเอสของเดสก์ทอป ขณะนี้ผมกำลังลุ้นให้มันกลายเป็นสิ่งสำคัญ และผมหมายถึงการได้อยู่บนเดสก์ทอปอย่างจริงจัง
ด้วยการพัฒนาปรับเปลี่ยนดังที่เราได้เห็นในแวดวงเทคโนโลยี กระแสการเปลี่ยนแปลงมักจะมุ่งไปยังสินค้าที่ดีเด่นกว่าหรือเป็นนวัตกรรมจริงๆ สำหรับเดสก์ทอปแล้วไมโครซอฟท์นำเสนอสภาพแวดล้อมของระบบปฎิบัติการที่เหนือกว่า อย่างน้อยก็ในปัจจุบันนี้ แต่ทว่าความเหนือกว่านั้นไม่ใช่สาเหตุเดียวของความเปลี่ยนแปลง เศรษฐกิจก็มีบทบาทด้วยเช่นกัน ไมโครซอฟท์ได้พิสูจน์ข้อนี้โดยการเข้าสู่ตลาดบราวเซอร์ด้วยสินค้าที่มีคุณภาพรองลงมา แต่เข้ากับสภาวะเศรษฐกิจ (นั่นคือฟรี) วิธีการนี้สอดคล้องกับหลักการของอดัม ออสบอร์น (Adam Osborne) ในปลายยุคศตวรรษที่ 70 ที่ว่า "ความพอเพียงคือ ความเพียงพอ" ขณะนี้ลีนุกซ์กำลังยืนอยู่ ณ จุดนี้พอดี ไมโครซอฟท์สมควรที่จะใส่ใจในเรื่องนี้
แต่ในขณะที่ผมเขียนบทความนี้ การเคลื่อนไหวใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับลีนุกซ์จะขึ้นอยู่กับปัจจัยห้าประการต่อไปนี้ ตามความสำคัญจากน้อยไปมาก
5. ความสามารถในการเข้ากันได้กับวินโดวส์ ผมคิดว่าความสามารถเข้ากันได้กับวินโดวส์เปรียบเสมือนผงน้ำตาลบนขนมเค้ก ตราบใดที่มีปัจจัยอื่นๆ พร้อม การใช้งานหลักๆ ของเครื่องเดสก์ทอปที่ใช้วินโดวส์ในทุกวันนี้คือ ซอฟต์แวร์ชุดออฟฟิศ ในขณะที่ลีนุกซ์เวอร์ชันหลังๆ ส่วนใหญ่ในปัจจุบันก็มีความสามารถเพียงพอที่จะทดแทนซอฟต์แวร์ออฟฟิศได้ อันที่จริงไมโครซอฟท์ออฟฟิศ ได้ออกสู่ตลาดมานานพอสมควรแล้ว และมันก็ถูกลอกเลียนเสียจนแทบไม่เหลือแล้ว คุณได้ทันสังเกตเห็นบ้างไหม
4. ลดลัทธิบูชาให้น้อยที่สุด ผมคิดว่าประชาคมลีนุกซ์อาจจะกันลีนุกซ์ออกจากเดสก์ทอป - เพียงเพราะกระแสบ้าคลั่ง ไม่มีสิ่งใดที่จะเป็นสิ่งที่กีดกั้นมนุษยชาติส่วนใหญ่ได้มากไปกว่าการเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกบ้าคลั่งที่น่ากลัวหรือพวกวิตถารที่น่าขยะแขยง ปัญหานี้สร้างความเจ็บปวดให้แก่ Amiga มากที่สุด และมันก็ลุกลามต่อไปถึง Apple เรากำลังพูดถึงคอมพิวเตอร์ไม่ใช่วิถีชีวิต และนี่คือระบบปฏิบัติการไม่ใช่พรรคการเมือง ผู้ใช้ลีนุกซ์ส่วนใหญ่ค่อนข้างเป็นคนสุขุม แต่กระนั้นก็ยังมีความคับข้องใจ และความรู้สึกไม่มั่นคงในหมู่ผู้ใช้เครื่องแมคอินทอชในประชาคมนี้ ซึ่งมีจำนวนมากพอสมควรที่หันหลังให้กับสาธารณชนและในที่สุดก็อาจจะทำลายล้างระบบไปเลย เรื่องนี้นับเป็นเรื่องอันตราย
3. มาตรฐาน ลูกเล่นต่างๆ ที่ลีนุกซ์มีนั้น ยังไม่สามารถใช้ร่วมกับซอฟต์แวร์อื่นๆ ได้ทั้งหมด และเรายังต้องการองค์กรอิสระที่จะมาเป็นผู้ให้ความเชื่อมั่นถึงวิธีมาตราฐานในเรื่องต่างๆ นับแต่เรื่องเกี่ยวกับฟอร์แมตของไฟล์ ไปจนถึงการจัดไดเร็กทอรี่ หน้าที่นี้ควรเป็นของหน่วยงานที่อิสระคล้ายคลึงกับ IEEE หรือ W3C
2. การใช้งานที่ง่าย แม้ว่าผู้ที่ส่งเสริมลีนุกซ์อย่างแข็งขันส่วนใหญ่นั้น จะยอมรับว่าลีนุกซ์นั้นซับซ้อนเกินไปสำหรับผู้ใช้คอมพิวเตอร์ทั่วๆ ไป แต่ก็ไม่มีเหตุผลสนับสนุนในเรื่องนี้ ถ้าประชาคมจะทำให้ลีนุกซ์มีความง่ายในการใช้งานมากกว่าวินโดวส์แล้ว ลีนุกซ์อาจเป็นโอเอส ยอดนิยมขึ้นมาก็เป็นได้
1. อโดบี โฟโตชอบ นี่เป็นข้อยืนยันที่ก่อให้เกิดความขัดแย้งมากที่สุดของผม แต่ผมก็จะขอประกาศว่า อโดบี โฟโตชอป ต่างหาก ไม่ใช่ไมโครซอฟท์ออฟฟิศ ที่จะเป็นตัวที่ส่งให้ลีนุกซ์รุ่งขึ้นมาได้ ไม่มีอะไรที่จะมาแทนที่โฟโตชอปเต็มรูปแบบได้ ถูกแล้วผมได้สำรวจว่าที่ตัวแทนของซอฟต์แวร์ตัวนี้ ยกตัวอย่างเช่น GIMP โฟโตชอปก็ยังเป็นผู้นำในกลุ่มซอฟต์แวร์ประเภทเดียวกันอยู่ดี ผู้ลอกเลียนแบบนั้นไม่สามารถที่จะแข่งขันและจะไม่มีทางทำได้ จนกว่าโฟโตชอปจะหมดความสามารถที่จะพัฒนาต่อไปทำนองเดียวกับที่ไมโครซอฟท์เวิร์ดได้ประสบมาแล้ว
การหยุดอยู่กับที่เท่านั้นที่จะก่อให้เกิดการลอกเลียนแบบได้อย่างสมบูรณ์ การเสริมโฟโตช้อฟลงไปในลีนุกซ์จะสามารถเปลี่ยนวงการคอมพิวเตอร์ไปได้ในชั่วข้ามคืน เหตุการณ์นี้จะส่งผลกระทบทั้งไมโครซอฟท์และแอปเปิล แต่ส่วนใหญ่แล้วจะมีผลกับไมโครซอฟท์ มากกว่า เรื่องนี้มีความเป็นไปได้สูง ด้วยเหตุที่จอห์น วอร์น๊อค (John Warnock) ประธานบริษัทของอโดบียังคงเอือมระอาอยู่กับการเข็นฟอนต์แบบ True Type เข้าสู่ตลาดอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยของบิลล์ เกตเมื่อหลายปีก่อน เขาโกรธแค้นในเรื่องนี้ และการเสริมผลิตภัณฑ์ของอโดบีทั้งหมดไปสู่ลีนุกซ์จะเป็นการตัดสินใจทางธุรกิจที่ดีและจี้ได้ตรงจุดสำคัญของไมโครซอฟท์
เป็นที่น่าเสียดายว่า ประชาคมลีนุกซ์มักเปลืองพลังงานไปกับเรื่องอื่นๆ เช่น การตั้งชื่อ (จะใช้ GNU/LINUX หรือ LINUX ดี) ผมเข้าใจว่าลีนุกซ์กำลังอยู่ ณ ทางแยกที่จะกลายเป็นสิ่งสำคัญแห่งยุคหรือเป็นเพียงฟุตโน้ตในประวัติศาสตร์โอเอสของเดสก์ทอป ขณะนี้ผมกำลังลุ้นให้มันกลายเป็นสิ่งสำคัญ และผมหมายถึงการได้อยู่บนเดสก์ทอปอย่างจริงจัง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น